کتاب قشنگیه. خیلی جالبه. ولی در طول خوندنش دارم فکر میکنم برای منی که تو ایران زندگی میکنم کاربردیه یا نه. انشالله که هست :|

یه قسمتی داره که میگه اهالی اوکیناوا، گروه هایی دارن که هرماه پول میگذارن و فعالیت ها و دورهمی و بازی های جمعی انجام میدن. اگر پول اضافه بیاد به نوبت به اعضا تعلق میگیره. چقد خفن ^^ اصلا شامل منی که دوماه یک بار کسی از فامیلمو نمیبینم نمیشه.. خاک تو سرم با این زندگیم.