عضلات چشم هام درد میکنن. از شدت گریه ی دیشب. تا حالا چشم هام اینجوری درد نگرفته بودن. ولی امشب گریه نکردم. فیلم دیدم. غذا خوردم. الانم با خوندن اخبار خودمو پریشون کردم. زندگی چقدر دردناکه این روزها. هرلحظه امکان داره جنگ بشه و دیگه نباشیم.. زندگی رو نمیخوام اما بهرحال مرگ ترسناکه‌. مرگ نه. ولی اگر ناقص بشیم؟ اگر ما بمونیم و خانواده نباشن یا خدایی نکرده مجروح بشن؟ اینا ترسناکه‌... خدایا بهم آرامش بده.. چه افکاریه دم صبح ):