جلد دوم کتاب میخواهم بمیرم ولی هنوز دوست دارم دوکبوکی بخورم رو دیشب شروع کردم. کتاب خیلی خوبیه. صحبت های نویسنده با روانپزشک خودشه که به صورت خیلی جالبی به کتاب تبدیل شده. راستی از دکتر نوبت گرفتم. چهارشنبه میرم تهران مطبش. و می مونم تهران تا شنبه. شنبه میرم بیمارستان نوبت میگیرم و دیگه نمیدونم کی بهم نوبت بدن. امیدوارم که خدا بخواد و زود و قبل از عید باشه. شاید روزها کمی واسم آسون تر بگذرن. شاید مناسبت های قبل از عید رو خونه نباشم که بخوام فکر و خیال کنم. ترجیح میدم دوران نقاهت رو بگذرونم. ترجیح میدم جسمم زخمی باشه و درد بکشم اما روحم نه. زخم های روح خیلی خیلی دردناک ترن. خیلی دیرتر خوب میشن. تحملشون خیلی سخت تره. اصلا نمیدونم بابت رنج هایی که دارم میکشم و حقم نیست از کی باید طلبکار باشم..