قلبم شرحه شرحه اس واست استقلال عزیزم. خسته شدیم از دستکاری های بی فکر و منطق روی تیم، خراب کردن بنیان و دوباره ساختن غیراصولی. دیشب نمیدونستم حرص بخورم یا از دیدن رونالدو ذوق کنم. دوسش دارم این بشرو. خیلی دوسش دارم. تو چهل سالگی همچنان میدرخشه و بالاست. فقط رفتارای زنش رو درک نمیکنم. کاملا طبیعی و ساده هم میدرخشی دختر. اینهمه خودنمایی و بدن نمایی واسه چیه. خیلی عجیبه کارهاش.

°واقعا استعداد زیادی در یاد گرفتن زبان جدید دارم. با همین حدود یماه و نیم خوندن، اونم روزی بیست دقیقه، اونم زبانی که اصلا دوسش ندارم، اونقدر پیشرفت کردم که باعث تعجب میشم. ینی پیشرفتم منطقی نیست. باید زبان های زیادی یاد بگیرم وگرنه کفران نعمت کردم (: خوشحالم بابت این موهبت ♡

دارم از تکنیک به کتف چپ گرفتن دنیا و تموم دردهاش استفاده میکنم که حالم بهتره. واقعا این زندگی که کلا دو روزه ارزش فکر و خیال و غصه خوردن نداره. یه متن خوندم طنز بود ولی خیلی عمیقه: زندگیو اونایی بُردن که عکسشونو زدن رو ماگ گذاشتن تو پذیرایی. ما زیادی سخت گرفتیم (: