اینکه یه نفر مراقب وسایلشه و به بهترین شکل نگهشون میداره ینی چی؟ خسیسه؟ پول نداره؟ نخیر. اون فقط قدردانه. باسلیقه اس. من تموم لباس ها، کیف ها، لوازم، کتاب ها، گوشی، قاب، دفتر و ... هرچی که دارم رو سالهای سال سالم نگه میدارم. مثلا یه کیف سنتی دارم که هفت سال پیش خریدم. اخیراً ینفر دستم دید و گفت چه قشنگه چند خریدی؟ ینی اون آدم فراموش کرده بود که من اینو قبلا داشتم. فک کرد نوعه. خب چه اشکالی داره؟ و این چیزیه که خواهر کاملا باهاش مشکل داره. ینی مرتب در حال خرید کردنه و مدام میگه لباس ندارم. از آخرین باری که من مانتو خریدم، خواهر هفت یا هشت مانتو خریده! و هنوز معتقده نداره. اصلا یادم نمیاد آخرین بار کی یه تیکه لباس برا خودم خریدم. اما هرچی که دارم نو و سالمه و با افتخار استفاده میکنم حتی برای دوهزارمین بار. واسم مهم نیست که خیلی تکراریه. مثلا قاب گوشی من دقیقا برای ۵ سال پیشه که گوشیمو خریدم. چند روز بعد این قاب رو براش خریدم. و هنوز هم همونه و صحیح و سالم و خب تکراری. منی که دارم مدام میبینم خواهر و آبی و بقیه، گوشی عوض میکنن، قاب های مختلف میخرن و هزاران اکسسوری و چیزهای جانبی دیگر، باید خجالت بکشم که یه گوشی ساده دارم (نسبت به اونا) که همیشه همین قاب رو داشته؟ همین روند رو حفظ میکنم. نباید این چیزا رو شخصیتم تاثیر بزارن.