یه اتفاقی افتاده و خُب بسیار طبیعیه که خوابم نمیبره. حتی با وجود بی حالی در اثر مصرف یه نصفه قرص ترانکوپین. اما من از طوفانی ترین اقیانوس ها گذشتم :) اینا که چیزی نیست حاجی. بیخیال. یه کلیپ دیدم صحبت های یه روانشناس. چکیده شو بخوام بنویسم، میگفت بخاطر سن فکر نکنید از کسی جلو یا عقبید. گفت اگر الان ۳۰ سالتونه، پیش خودتون فرض کنید ۲۰ سالتونه. اصلا به همه بگید من بیست سالمه. حالا بعدا تو سن ۱۲۰ سالگی که مُردید ما به همه میگیم ۱۳۰ سالش بود :) اینجارو با خنده گفت البته. ینی میخوام بگم همینقدر فاقد اهمیتِ که چند سالتونه. منم تصمیم گرفتم از صبح که بیدار شدم بیست سالم باشه. شاید متن ساده ای باشه ولی واقعا تامل برانگیزِ. قبلا هم دربارش نوشتم. زمان دلیل استرس و عجله و بیماری های ماست. بیایید نادیده بگیریم این کلیشه هارو..